«Asa-Branca» es un choro brasileño de 1947 compuesto por Humberto Teixeira y Luiz Gonzaga, que también fue su principal intérprete. La canción trata de la seca en el nordeste brasilero, que puede llegar a ser muy intenso al punto de hacer migrar al ave Asa Branca (Patagioenas picazuro), una especie de paloma. Versión: Luiz Gonzaga (Brasil)
Letra: Quando oiei a terra ardendo Gual a fogueira de São João Eu preguntei a Deus do céu, ai Por que tamanha judiação Eu preguntei a Deus do céu, ai Por que tamanha judiação Que braseiro, que fornaia Nem um pé de prantação Por farta d'água perdi meu gado Morreu de sede meu alazão Por farta d'água perdi meu gado Morreu de sede meu alazão Inté mesmo a asa branca Bateu asas do sertão Entonce eu disse, adeu Rosinha Guarda contigo meu coração Entonce eu disse, adeu Rosinha Guarda contigo meu coração Hoje longe, muitas légua Numa triste solidão Espero a chuva caí de novo Pra mim vortar pro meu sertão Espero a chuva caí de novo Pra mim vortar pro meu sertão Quando o verde dos teus oio Se espaiar na prantação Eu te asseguro não chore não, viu Que eu vortarei, viu Meu coração Eu te asseguro não chore não, viu Que eu vortarei, viu
Te vi... juntabas margaritas del mantel Ya sé que te traté bastante mal, No se si eras un angel o un rubi O simplemente te vi.
Te vi, saliste entre la gente a saludar Los astros se rieron otra vez, la llave de mandala se quebró O simplemente te vi.
Todo lo que diga está de más, Las luces siempre encienden en el alma Y cuando me pierdo en la ciudad, vos ya sabés comprender Es sólo un rato no más, tendría que llorar o salir a matar. Te vi, te vi, te vi... yo no buscaba nadie y te vi.
Te vi... fumabas unos chinos en madrid Hay cosas que te ayudan a vivir No hacías otra cosa que escribir Y yo simplemente te vi. Me fui... me voy, de vez en cuando a algun lugar Ya sé, no te hace gracia este país... Tenías un vestido y un amor...y yo simplemente te vi.
Todo lo que diga esta de mas, Las luces siempre encienden en el alma Y cuando me pierdo en la ciudad, Vos ya sabés comprender... es sólo un rato no más, Tendría que llorar o salir a matar... Te vi, te vi, te vi... yo no buscaba nadie y te vi.
"Disseram que Voltei Americanizada" es un samba de Luís Peixoto y Vicente Paiva compuesto especialmente para Carmen Miranda, de vuelta en Brasil después de su primer viaje a Estados Unidos
En la canción se defiende de las acusaciones por su pérdida de "brasilidad" en detrimento de su "americanización". Fue de las últimas canciones que grabó en Brasil.
Buenas versiones la acompañan a la original, me gustó lo que hace el grupo vocal "Ordinarius".
Que disfruten!!
E disseram que eu voltei americanizada
Com o "burro" do dinheiro, que estou muito rica
Que não suporto mais o breque de um pandeiro
E fico arrepiada ouvindo uma cuíca
Disseram que com as mãos estou preocupada
E corre por aí que houve um certo zum-zum
Que já não tenho molho, ritmo, nem nada
E dos balangandãs já nem existe mais nenhum
Mas pra cima de mim, pra que tanto veneno?
Eu posso lá ficar americanizada?
Eu que nasci com samba e vivo no sereno
Topando a noite inteira a velha batucada
Nas rodas de malandro, minhas preferidas
Eu digo é mesmo "eu te amo" e nunca "I love you"
Enquanto houver Brasil... na hora das comidas
Eu sou do camarão ensopadinho com chuchu!
Rechiflado en mi tristeza, te evoco y veo que has sido
en mi pobre vida paria sólo una buena mujer.
Tu presencia de bacana puso calor en mi nido,
fuiste buena, consecuente, y yo sé que me has querido
como no quisiste a nadie, como no podrás querer.
Se dio el juego de remanye cuando vos, pobre percanta,
gambeteabas la pobreza en la casa de pensión.
Hoy sos toda una bacana, la vida te ríe y canta,
Ios morlacos del otario los jugás a la marchanta
como juega el gato maula con el mísero ratón.
Hoy tenés el mate lleno de infelices ilusiones,
te engrupieron los otarios, las amigas y el gavión;
la milonga, entre magnates, con sus locas tentaciones,
donde triunfan y claudican milongueras pretensiones,
se te ha entrado muy adentro en tu pobre corazón.
Nada debo agradecerte, mano a mano hemos quedado;
no me importa lo que has hecho, lo que hacés ni lo que harás...
Los favores recibidos creo habértelos pagado
y, si alguna deuda chica sin querer se me ha olvidado,
en la cuenta del otario que tenés se la cargás.
Mientras tanto, que tus triunfos, pobres triunfos pasajeros,
sean una larga fila de riquezas y placer;
que el bacán que te acamala tenga pesos duraderos,
que te abrás de las paradas con cafishos milongueros
y que digan los muchachos: Es una buena mujer.
Y mañana, cuando seas descolado mueble viejo
y no tengas esperanzas en tu pobre corazón,
si precisás una ayuda, si te hace falta un consejo,
acordate de este amigo que ha de jugarse el pellejo
pa'ayudarte en lo que pueda cuando llegue la ocasión.
Autor: Tomás Méndez (México) Cucurrucucú Paloma es una de las canciones más emblemáticas de México, surgida del amor y del dolor. Escrita en 1954 por el maestro Tomás Méndez, quien fue un músico y compositor de música folklórica de México, esta canción ha sido un éxito no sólo para los mexicanos, sino para el resto del mundo, al grado tal que ha sido interpretada por grandes cantantes del mundo entero y en diferentes idiomas. Cucurrucucú Paloma es una canción melancólica y apasionada. En ella se habla de la tristeza que sufre una persona por la pérdida de su ser amado; de la pérdida amorosa que sufrió un hombre hasta la muerte… y hasta después de ella. Hoy van unas cuantas versiones, elijan las que más les guste, pero no dejen de escuchar la que hace Sílvia Pérez Cruz. Que disfruten! Versión: Lola Beltrán (México)
Letra: Dicen que por las noches nomas se le iba en puro llorar dicen que no dormia nomas se le iba en puro tomar juran que el mismo cielo se estremecia al oir su llanto como sufrio por ella que hasta en su muerte la fue llamando cucurrucucu...paloma... cucurrucucu...no llores las piedras jamas...paloma... que van a saber...de amores.. que una paloma triste muy de mañana le va a cantar a su casita sola con sus puertitas de par en par, juran que esa paloma no es otra cosa mas que alma, que todavia la esperan a que regrese la desdichada cucurrucucu...paloma cucurrucucu...no llores las piedras jamas...paloma.. que van a saber.. de amores.. cucurrucucu.. cucurrucucu.. cucurrucucu
Pixinguinha es considerado uno de los mayores compositores de la música popular brasilera, contribuyó directamente para el "choro" (popularmente llamado "chorinho) encuentre una forma musical definitiva.
Compuesta en 1917 con el título "Evocaçao", pero Pixinguinha escribió solo la música, años después Otávio de Souza, un mecánico del suburbio carioca le agregó la letra. Dicen que Otavio se acercó a Pixinguinha en un bar mientras este se tomaba una y le dijo: "Pixinguinha tem uma letra que não sai da minha cabeça toda vez que eu escuto Rosa". A Pixinguinha le encantó y así nació esta canción que Orlando Silva popularizara años después. Se cuenta que era la canción favorita de su madre y que tras su muerte dejó de cantarla porque no podía intentarlo sin echarse a llorar.
Aquí una serie de versiones, desde la dulce voz de Marisa Monte (versión donde conocí la canción), pasando por Caetano Veloso y alguna versión instumental hasta un video donde un profesor nos enseña a tocarla, por si algún músico se anima a entrarle.
Que disfruten!
Tu és, divina e graciosa
Estátua majestosa do amor
Por Deus esculturada
E formada com ardor
Da alma da mais linda flor
De mais ativo olor
Que na vida é preferida pelo beija-flor
Se Deus me fora tão clemente
Aqui nesse ambiente de luz
Formada numa tela deslumbrante e bela
Teu coração junto ao meu lanceado
Pregado e crucificado sobre a rósea cruz
Do arfante peito seu
Tu és a forma ideal
Estátua magistral oh alma perenal
Do meu primeiro amor, sublime amor
Tu és de Deus a soberana flor
Tu és de Deus a criação
Que em todo coração sepultas um amor
O riso, a fé, a dor
Em sândalos olentes cheios de sabor
Em vozes tão dolentes como um sonho em flor
És láctea estrela
És mãe da realeza
És tudo enfim que tem de belo
Em todo resplendor da santa natureza
Perdão, se ouso confessar-te
Eu hei de sempre amar-te
Oh flor meu peito não resiste
Oh meu Deus o quanto é triste
A incerteza de um amor
Que mais me faz penar em esperar
Em conduzir-te um dia
Ao pé do altar
Jurar, aos pés do onipotente
Em preces comoventes de dor
E receber a unção da tua gratidão
Depois de remir meus desejos
Em nuvens de beijos
Hei de envolver-te até meu padecer
De todo fenecer
Letra traducida:
Tu eres, divina y graciosa
Majestuosa estatua del amor
Por Dios esculpida
Y formada con ardor
Del alma de la más linda flor
Del más intenso olor
Que en la vida es preferida por el colibrí
Si Dios me fuera tan clemente
Aquí en este luminoso ambiente
Formada una pantalla deslumbrante y bella
Tu corazón junto al mío alanceado
Clavado y crucificado sobre el rosacruz
De su agitado pecho
Tu eres la forma ideal
Estatua magistral oh alma perenne
De mi primer amor, sublime amor
Tu eres de Dios la soberana flor
Tu eres de Dios la creación
Que en todo corazón sepultas un amor
La risa, la fe, el dolor
En sándalos olorosos llenos de sabor
En voces tan dolientes como un sueño en flor
Eres láctea estrella
Eres madre de la realeza
Eres todo en fin lo que hay de bello
En todo resplandor de la santa naturaleza
Perdón, si oso confesarte
He de amarte siempre
Oh flor, mi pecho no resiste
Oh Dios mío qué triste es
La incerteza de un amor
Que tanto me hace penar esperando
Llevarte un día
Al pie del altar
Jurar, a los pies del omnipotente
En conmovedoras preces de dolor
Y recibir la unción de tu gratitud
Después de convertir mis deseos
En nubes de besos
He de seducirte hasta que mi sufrir
Desaparezca totalmente
Você precisa saber da piscina
Da margarina, da Carolina, da gasolina
Você precisa saber de mim
Baby, baby, eu sei que é assim
Você precisa tomar um sorvete
Na lanchonete, andar com a gente
Me ver de perto
Ouvir aquela canção do Roberto
Baby, baby, há quanto tempo
Você precisa aprender inglês
Precisa aprender o que eu sei
E o que eu não sei mais, e o que eu não sei mais
Não sei comigo vai tudo azul
Contigo vai tudo em paz
Vivemos na melhor cidade
Da América do Sul, da América do Sul
Você precisa, você precisa
Não sei leia na minha camisa
Alguém cantando longe daqui
Alguém cantando longe, longe
Alguém cantando muito
Alguém cantando bem
Alguém cantando é bom de se ouvir
Alguém cantando alguma canção
A voz de alguém nessa imensidão
A voz de alguém que canta
A voz de um certo alguém
Que canta como que pra ninguém
A voz de alguém quando vem do coração
De quem mantém toda a pureza
Da natureza
Onde não há pecado nem perdão
Letra Tania Libertad:
Alguien cantando lejos, lejos
Alguien cantando mucho
Alguien cantando bien
Alguien cantando es bueno de oír
Alguien cantando alguna canción
La voz que viene en la inmensidad
La voz de alguien que canta
La voz de un ser cualquiera
Que canta para nadie tal vez
La voz de alguien que tiene un corazón
De quien tiene la pureza y la naturaleza
Donde no hay pecado ni perdón
Alguém cantando longe de você
Alguém cantando longe, longe
Alguém cantando muito
Alguém cantando bem
Alguém cantando é bom ouvir a
Alguém cantando uma canção
A voz que vem na vastidão
O cara cantando voz
A voz de qualquer ser
Cantando para talvez um
A voz de alguém que tem um coração
Quem tem a pureza ea natureza
Onde não há pecado e do perdão
Según wiki:
"Come as You Are" es una canción de la banda de grunge Nirvana publicada en el popular álbum Nevermind (1991) y lanzada como sencillo en 1992. Ésta canción, junto a "Smells Like Teen Spirit", es la responsable de popularizar tanto a Nirvana como a todo el movimiento grunge.
Versión: Nirvana (EEUU)
Versión: Caetano Veloso (Brasil) - Disco: A foreign sound (2004)
Video:
Letra:
Come as you are, as you were,
As I want you to be
As a friend, as a friend,
as an old enemy
Take your time, hurry up
The choice is your, don't be late
Take a rest, as a friend,
as an old memory
Memory, memory, memory
Come dowsed in mud, soaked in bleach
As I want you to be
As a trend, as a friend,
as an old memory
Memory, memory, memory
And I swear that I don't have a gun
No I don’t have a gun
No I don’t have a gun
Memory, memory, memory, memory (No I don’t have a gun)
And I swear that I don't have a gun
No I don’t have a gun
No I don’t have a gun
No I don’t have a gun
No I don’t have a gun
"Corazón clandestino" es un maxi single del músico argentino Fito Páez, editado en 1986. Fue editado como maxi simple y casete, y es el único de la discografía de Fito Páez que jamás fue editado en CD. Por este motivo, es un álbum muy difícil de conseguir en la actualidad. Sin embargo, tres de los cuatro temas que contiene el disco aparecen en recopilaciones posteriores.
En la versión que aparece en ese disco cuenta con la participación de Caetano Veloso en portugués. El tema originalmente ya había sido editado en español en el disco Del 63.
«Recuerdos de Ypacaraí» es una canción guarania con letra de Zulema de Mirkin y música de Demetrio Ortiz. Cuenta Demetrio Ortiz que el año de 1948 estando en Argentina comenzó a recordar a un viejo amor y con su guitarra dio las notas de lo que a futuro seria Recuerdos de Ypacaraí. Dos años después, aún estando en Argentina, Zulema De Mirkin le escribiría la letra. Desde este momento trascurrieron dos años hasta que la canción fue interpretada por primera vez en 1952. Con esta canción de amplia difusión mundial Demetrio Ortiz se da a conocer y contribuye al conocimiento de la música de Paraguay así como del Lago Ypacaraí. Que disfruten las distintas versiones! Versión en guaraní: Florentin Gimenez y su Orquesta (Paraguay)
Versión: Verónica Condomí (Argentina) (Músicos:Chango Farías Gomez en bajo, en flauta Rubén "Mono" Izarrualde, , en guitarra eléctrica Peteco Carabajal, y la guitarra acústica es de Jacinto Piedra)
Versión: Paul Leone(aporte de un seguidor del blog que comparte su propia versión)
Letra en guaraní: Peteĩ pyhare ñasaindy põrãme Ypacaraípe jajokuaá purahéi pyasy heñõi che ñe'ãme ñane mborayhu mandu'a harã. Ne ñe'ẽ yvoty purahéi asype che mo pirĩmba pe ne kunu'ũ ha upe pyhare ñasaindy põrãme nde jyva kiryĩ morotĩasyete añandu oñua ko che mborayhu. Mamopa reime kuñataĩmi ahendusete ku nde purahéi mamopa che ama reime ko'ãgã rohechase... Ypacarai rovyũ satĩ oime ohesape ne ra'angami ha ropurahéivo aiko rohenoivo kuñataĩ.
Letra en español: Una noche tibia nos conocimos junto al lago azul de Ypacaraí. Tú cantabas triste por el camino viejas melodías en guaraní. Y con el embrujo de tus canciones iba renaciendo tu amor en mí. Y en la noche hermosa de plenilunio de tus blancas manos sentí el calor que con sus caricias me dio el amor Dónde estás ahora kuñatai que tu suave canto no llega a mí dónde estás ahora, mi ser te añora con frenesí. Todo te recuerda mi dulce amor junto al lago azul de Ypacaraí vuelve para siempre mi amor te espera,
Letra: Um índio descerá de uma estrela colorida, brilhante De uma estrela que virá numa velocidade estonteante E pousará no coração do hemisfério sul Na América, num claro instante Depois de exterminada a última nação indígena E o espírito dos pássaros das fontes de água límpida Mais avançado que a mais avançada das mais avançadas das tecnologias Virá Impávido que nem Muhammad Ali Virá que eu vi Apaixonadamente como Peri Virá que eu vi Tranquilo e infálivel como Bruce Lee Virá que eu vi O axé do afoxé Filhos de Gandhi Virá Um índio preservado em pleno corpo físico Em todo sólido, todo gás e todo líquido Em átomos, palavras, alma, cor Em gesto, em cheiro, em sombra, em luz, em som magnífico Num ponto equidistante entre o Atlântico e o Pacífico Do objeto-sim resplandecente descerá o índio E as coisas que eu sei que ele dirá, fará Não sei dizer assim de um modo explícito Virá Impávido que nem Muhammad Ali Virá que eu vi Apaixonadamente como Peri Virá que eu vi Tranqüilo e infálivel como Bruce Lee Virá que eu vi O axé do afoxé Filhos de Gandhi Virá E aquilo que nesse momento se revelará aos povos Surpreenderá a todos não por ser exótico Mas pelo fato de poder ter sempre estado oculto Quando terá sido o óbvio